Ἀντιγράφω ἀπό τό ρεπορτάζ: «Ἐπί δύο χρόνια, μιά πολύτεκνη οἰκογένεια βιώνει τόν ἀπόλυτο ἐφιάλτη στήν Κερατέα, ὅπου τό ἐξοχικό της ἔχει μετατραπεῖ σέ στόχο ὀργανωμένων συμμοριῶν Ρομά, πού δροῦν ἀνεξέλεγκτα στήν περιοχή.
Τό σπίτι τους ἔχει ὑποστεῖ ἀλλεπάλληλες διαρρήξεις, λεηλασίες καί βανδαλισμούς. Οἱ εἰκόνες ἀπό τήν κατάσταση στήν ὁποία βρίσκεται σήμερα ἡ κατοικία προκαλοῦν θλίψη καί ὀργή, ἐνῷ οἱ ἁρμόδιες ἀρχές μοιάζουν ἀνίκανες νά δώσουν λύση».
Αὐτά συμβαίνουν στήν Ἀττική, τό 2025. Ἀλλά τό θέμα ἔχει καί συνέχεια. «Οἱ ἐπιδρομές τῶν παραβατικῶν στοιχείων εἶναι τόσο συχνές καί ὀργανωμένες, πού τό σπίτι ἔχει στήν κυριολεξία διαλυθεῖ. Οἱ δρᾶστες δέν ἀρκέστηκαν σέ μεμονωμένες κλοπές, ἀλλά ἐπέστρεφαν κάθε φορά γιά νά ἀφαιρέσουν ὅ,τι εἶχε ἀπομείνει. Ξήλωσαν τίς κάσες ἀπό τίς πόρτες, τίς τζαμαρίες, ἀκόμη καί τίς βρύσες ἀπό τόν ἐξωτερικό χῶρο.
Κατεδάφισαν τήν μάντρα πού περιέβαλλε τό οἰκόπεδο, ἐνῷ στό ἐσωτερικό δέν ἄφησαν τίποτε ἀνέγγιχτο. Ὁτιδήποτε μποροῦσε νά ἀφαιρεθεῖ καί νά πουληθεῖ –ἀπό μεταλλικά ἀντικείμενα μέχρι καλωδιώσεις καί ὑδραυλικά ἐξαρτήματα– ἔχει πλέον ἐξαφανισθεῖ»…
Ἔχω ὑποστεῖ τά ἴδια καί χειρότερα, στό ἐξοχικό μας στήν Σαλαμῖνα (Ἀμπελάκι). Ξήλωσαν τό παλιό χάλκινο «φιλιστρίνι» πού εἶχα γιά παράθυρο, ἔσπασαν τήν πόρτα τοῦ ὑπογείου, ἀλλά ἐπειδή δέν μποροῦσαν νά σπάσουν καί τήν πόρτα εἰσόδου τοῦ γραφείου μου, ἔκλεψαν τίς βρύσες μέ ἀποτέλεσμα νά πλημμυρίσει τό ὑπόγειο καί νά καταστραφοῦν ὅλα τά ἔπιπλα (ἀντίκες τά περισσότερα), οἱ δίσκοι βινυλίου (διαλύθηκαν τά ἐξώφυλλα) καί μιά σπουδαία σειρά βιβλίων, καταστράφηκαν δύο παλαιά γραμμόφωνα καί ἕνα ραδιόφωνο ἀπό τήν ἐποχή τοῦ Πολέμου. Φυσικά, εἰδοποίησα τήν Ἀστυνομία, ἦλθε μετά ἀπό δύο ἡμέρες καί …ἤπιαμε καφέ!
Νά γυρίσω πάλι στό ρεπορτάζ: «Δίπλα ἀπό τήν κατοικία βρίσκεται ὑποσταθμός τῆς ΔΕΗ, ὁ ὁποῖος ἔχει ἐπίσης γίνει στόχος τῶν ἴδιων συμμοριῶν καί ἔχει βανδαλιστεῖ τοὐλάχιστον τρεῖς φορές. Ἡ κατάσταση γεννᾶ εὔλογα ἐρωτήματα γιά τήν ἀσφάλεια ὄχι μόνο τῶν ἰδιωτῶν, ἀλλά καί τῆς δημόσιας περιουσίας στήν περιοχή. Ἡ οἰκογένεια δηλώνει ὅτι ἔχει ἀπευθυνθεῖ ἐπανειλημμένα στό τοπικό ἀστυνομικό τμῆμα, ζητῶντας προστασία καί περιπολίες, ἀλλά τό τμῆμα εἶναι ὑποστελεχωμένο, διαθέτοντας ἐλάχιστους ἀστυνομικούς καί χωρίς περιπολικό γιά νά κινηθεῖ στήν περιοχή. Οἱ κάτοικοι ζητοῦν ἄμεση καί συντονισμένη παρέμβαση ἀπό τήν Πολιτεία, καθώς δηλώνουν πώς δέν ἀντέχουν ἄλλο νά ζοῦν μέ τόν φόβο καί τήν αἴσθηση ἐγκατάλειψης»…
Τί θά γίνει, λοιπόν, μέ τήν μάστιγα τῶν συμμοριῶν τίς ὁποῖες ἔχουν σχηματίσει οἱ περίφημες «εὐαίσθητες κοινωνικά ὁμάδες»; Πῶς θά ἀντιμετωπίσουμε αὐτή τήν μάστιγα τῶν «ψηφοφόρων», τούς ὁποίους χρειάζεται τό πολιτικό σύστημα τό ὁποῖο «κάνει ὅτι δέν βλέπει» τό πρόβλημα; Θέλει νά κάνουν οὐρά οἱ πολῖτες στήν Ὁμόνοια γιά νά προμηθευθοῦν καί αὐτοί παρανόμως ὅπλα, προκειμένου νά ἀντιμετωπίσουν τίς «εὐαίσθητες» συμμορίες; Ποῦ εἶναι ὁ «Νόμος καί Τάξη», πού κάθε τόσο ἀκοῦμε ὅτι ἀποτελεῖ μέλημα τῆς ἐξουσίας; Προχθές, μεσημέρι, στήν ὁδό Βασιλέως Γεωργίου, στόν Πειραιᾶ, σταμάτησε καταμεσίς ἕνα αὐτοκίνητο χωρίς ἀριθμό καί δύο εὐαίσθητοι κοινωνικά τύποι, ἄρχισαν νά ψάχουν τούς κάδους, προφανῶς γιά νά ἀνασύρουν μεταλλικά ἀντικείμενα. Κανείς ὁδηγός δέν τόλμησε νά μιλήσει. Βλέπεις, τά κατσαβίδια εἶναι τῆς μόδας…